Jij & je kids – de afgelopen periode

De afgelopen periode… Het was nogal wat. Opeens werden we geconfronteerd met een wereld, die zo nu en dan heel onwerkelijk leek. Mensen werkten zoveel mogelijk thuis, allerlei winkels, restaurants, sportscholen enz. werden gesloten om vooral te voorkomen, dat de IC’s volstroomden met patiënten. We mochten geen handen meer schudden. Sterker nog, we mochten niet eens meer bij elkaar in de buurt komen. Alles werd overal ontsmet. Geen karretje werd meer vuil aangeraakt in de supermarkt. Met 50% van de kennis moesten 100% beslissingen worden genomen. En dat gold niet alleen voor onze regering…

Doorgaan met het lezen van “Jij & je kids – de afgelopen periode”

Tijd heelt alle wonden…

Tijd heelt geen wonden. Tijd leert je omgaan met verdriet. Verdriet kun je niet loslaten. Je gaat leren het anders vast te houden. Wonden geef je geen plekje. Je geeft wonden een opening om ook weer mooie dingen te laten groeien en bloeien. Je zaait, in herinnering van betere tijden. Een klein zaadje om zowel de herinnering te bewaren, als de toekomst aan te kunnen. Zonder diegene van wie je hebt gehouden. Zonder datgene wat je zo dierbaar was. Waar je afscheid van hebt moeten nemen….

Doorgaan met het lezen van “Tijd heelt alle wonden…”

Meditatie? Daar ben ik veel te ongeduldig voor….

Meditatie… Ik geloof niet, dat dat iets voor mij is, hoor ik vaak.

Weet je… mediteren kan je leren. Ikzelf ben meesteres in het ongeduld. Dus ik heb echt even mijn best moeten doen toen ik jaren geleden begon met 1x per maand “in zennn” gaan… Nou had ik destijds een hele leuke juf, die mij (en mijn medecursisten) echt wel bijzondere meditaties liet meemaken. En eigenlijk is het niets meer en niets minder dan meegaan in je eigen fantasie, op de woorden van de begeleidster van de meditatie.

Meditatie heeft er in de tijd, dat ik kanker had, ook voor gezorgd, dat ik even tot rust kon komen in mezelf. Even bij mezelf kon blijven. Ondanks pijn, vermoeidheid, behandelingen en het steeds weer in het ziekenhuis moeten zijn. Het bracht me in het nu en leerde me om te gaan met de pijn. Om te gaan met het leven. Het leerde me om rust te vinden in de hectiek. En vooral leerde het me te denken aan mezelf. Het heeft me geholpen uit de vechtstand te komen. Ik leerde om de dingen te accepteren, zoals ze zijn. 

Doorgaan met het lezen van “Meditatie? Daar ben ik veel te ongeduldig voor….”