Meditatie? Daar ben ik veel te ongeduldig voor….

Meditatie… Ik geloof niet, dat dat iets voor mij is, hoor ik vaak.

Weet je… mediteren kan je leren. Ikzelf ben meesteres in het ongeduld. Dus ik heb echt even mijn best moeten doen toen ik jaren geleden begon met 1x per maand “in zennn” gaan… Nou had ik destijds een hele leuke juf, die mij (en mijn medecursisten) echt wel bijzondere meditaties liet meemaken. En eigenlijk is het niets meer en niets minder dan meegaan in je eigen fantasie, op de woorden van de begeleidster van de meditatie.

Meditatie heeft er in de tijd, dat ik kanker had, ook voor gezorgd, dat ik even tot rust kon komen in mezelf. Even bij mezelf kon blijven. Ondanks pijn, vermoeidheid, behandelingen en het steeds weer in het ziekenhuis moeten zijn. Het bracht me in het nu en leerde me om te gaan met de pijn. Om te gaan met het leven. Het leerde me om rust te vinden in de hectiek. En vooral leerde het me te denken aan mezelf. Het heeft me geholpen uit de vechtstand te komen. Ik leerde om de dingen te accepteren, zoals ze zijn. 

Meditatie is een manier om tot rust te komen na een lange dag. Of juist om de dag op een rustige manier op te starten. Ik heb in mijn vorige praktijk jarenlang meditaties gegeven. Iedere les werd gestart en beëindigd met een ademhalingsoefening. En hoe lacherig er in het begin ook over werd gedaan. Uiteindelijk gaf toch iedereen toe, dat het wel even heel fijn was om tot jezelf te komen op deze manier. Het is zelfs wetenschappelijk bewezen, dat het een hele grote, gunstige en positieve invloed op je heeft. Het is simpelweg er zijn. Niets hoeven, niets doen, maar in het hier en nu aanwezig zijn. Even ontspannen. Je schouders laten zakken. Je hoofd even leeg maken.

Grappig genoeg hoef je er dus niet voor in de zen houding te gaan zitten. Voor mij is creatief bezig zijn ook mediteren. Voor een ander fotograferen. Voor weer een ander is haken of breien tot rust komen. Als ik gespannen ben, ga ik verven. Meubels, wanden, deuren. Maakt niet uit wat. De simpele beweging van de kwast brengt me weer tot rust. Mijn vader wist al hoe laat het was, als mijn tuin omgespit en geschoffeld was. Alles spik en span. Want dat ging ik doen als “meditatie”. Om even na te denken. Of eigenlijk juist niet. Gedachteloos spitten in de aarde. Even ontspannen in mijn tuintje. Met als fijne bijkomstigheid, dat ik lekker buiten bezig was.

Maar ik ben ook wel van: als ik iets ga doen, wat is daar dan de betekenis van? En heel veel van de meditatie oefeningen, die ik heb gegeven door de jaren heen, leren je iets over jezelf. Vaak is dat heel waardevol. Want het is een stukje waar je je niet altijd bewust van bent. Hoe bijzonder is het dan, dat je iets ontdekt over jezelf waar je iets mee kunt? Zelfs als je helemaal niks wilt ontdekken, is het zo’n fijn rustmoment voor jezelf. Vanaf 15 november dit jaar ga ik starten met meditatie. Kom je ook een keer meedoen? Of wordt het iedere maand gewoon een rustpuntje voor je? Iets wat je jezelf van harte gunt. Waar je ook voor kiest, je bent van harte welkom! Tot ziens bij Angle.

 

2 gedachten over “Meditatie? Daar ben ik veel te ongeduldig voor….”

  1. Ik heb nog nooit een meditatie gedaan, het lijkt mij zalig als je spanning om kunt zetten in ontspanning d.m.v. meditatie. Wat kost dit en kan ik met mijn rolstoel bij jou binnen komen?

    1. Het kost € 18,00 per keer. Voor een strippenkaart van 3x betaal je € 45,00. Met die strippenkaart kan je ook andere inspiratie ochtenden bezoeken. En dat is natuurlijk ook leuk en ontspannend 🙂
      Heb je een oprij-plaatje nodig voor je rolstoel? Want die heb ik helaas niet… En anders moeten we een keer afspreken, dat je even tussendoor langskomt. Dan kunnen we kijken of het lukt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *