Blogs

Tijd heelt alle wonden…

Tijd heelt geen wonden. Tijd leert je omgaan met verdriet. Verdriet kun je niet loslaten. Je gaat leren het anders vast te houden. Wonden geef je geen plekje. Je geeft wonden een opening om ook weer mooie dingen te laten groeien en bloeien. Je zaait, in herinnering van betere tijden. Een klein zaadje om zowel de herinnering te bewaren, als de toekomst aan te kunnen. Zonder diegene van wie je hebt gehouden. Zonder datgene wat je zo dierbaar was. Waar je afscheid van hebt moeten nemen….

Doorgaan met het lezen van “Tijd heelt alle wonden…”

Wereldkankerdag 2019

Kanker… Het woord wat vroeger niet uit werd gesproken… K werd het genoemd, want het was zo’n vreselijk woord. Dat vreselijke woord kreeg ik zelf te horen als uitslag van de biopten van mijn schildklier op 09 mei 2014… En de bodem werd onder mijn voeten vandaan geslagen bij de uitspraak van de arts, dat er maligne cellen waren gevonden…

Doorgaan met het lezen van “Wereldkankerdag 2019”

Het mooiste wat je kunt worden…

Het mooiste wat je kunt worden, is nog steeds jezelf…. Dat dat een waarheid als een koe is, is wel overduidelijk. Maar hoe ga je dat doen? Want het sluipt er zo snel in, dat rekening houden met de hele wereld. Of in ieder geval met alle mensen direct om je heen. Met je vader, je moeder, je kinderen, je zus, je broer, je opa, je oma…. En vergeet vooral niet die vriendin en de buurvrouw en je werkgever en… vul zelf maar in….

Doorgaan met het lezen van “Het mooiste wat je kunt worden…”

Meditatie? Daar ben ik veel te ongeduldig voor….

Meditatie… Ik geloof niet, dat dat iets voor mij is, hoor ik vaak.

Weet je… mediteren kan je leren. Ikzelf ben meesteres in het ongeduld. Dus ik heb echt even mijn best moeten doen toen ik jaren geleden begon met 1x per maand “in zennn” gaan… Nou had ik destijds een hele leuke juf, die mij (en mijn medecursisten) echt wel bijzondere meditaties liet meemaken. En eigenlijk is het niets meer en niets minder dan meegaan in je eigen fantasie, op de woorden van de begeleidster van de meditatie.

Meditatie heeft er in de tijd, dat ik kanker had, ook voor gezorgd, dat ik even tot rust kon komen in mezelf. Even bij mezelf kon blijven. Ondanks pijn, vermoeidheid, behandelingen en het steeds weer in het ziekenhuis moeten zijn. Het bracht me in het nu en leerde me om te gaan met de pijn. Om te gaan met het leven. Het leerde me om rust te vinden in de hectiek. En vooral leerde het me te denken aan mezelf. Het heeft me geholpen uit de vechtstand te komen. Ik leerde om de dingen te accepteren, zoals ze zijn.  Doorgaan met het lezen van “Meditatie? Daar ben ik veel te ongeduldig voor….”

Soms zijn we bang om te vliegen…


Soms zijn we bang om te vallen. Bang om ons in iets nieuws te storten. Soms zelfs bang om ons leven te leven. Want “Wat als ik val?”…. Maar wat als blijkt, dat je kunt vliegen…? In ieder geval weet je zeker, dat als je nooit aan iets nieuws begint, je ook geen nieuwe ervaringen op zult doen. Er zal niets veranderen in je leven. Als dat je goed bevalt, is dat natuurlijk prima. Maar de meesten onder ons komen op een punt, waarop je je af gaat vragen: “Is dit het nou?”

Doorgaan met het lezen van “Soms zijn we bang om te vliegen…”

Klaar voor de start…

Daar zit ik dan… Helemaal klaar voor een compleet nieuwe start. Mijn nieuwe laptop voor me, zodat ik eindelijk mijn eigen website kan bewerken zonder steeds een mail te hoeven sturen aan mijn steun en toeverlaat op dat gebied: Elmer. Afgelopen zaterdag, 01 september 2018 was de officiële aftrap van Angle. Mijn inschrijving bij de Kamer van Koophandel. En uiteraard moet ik nu even wennen aan mijn nieuwe toetsenbord, dat bepaalde leestekens niet doet, zoals bij mijn oude laptop. Maar dat ga ik binnenkort allemaal netjes corrigeren. Voorlopig staat hier hopelijk zometeen mijn eerste blog voor Angle. En er zullen er vele volgen. Doorgaan met het lezen van “Klaar voor de start…”